Czeskie Budziejowice (Ceske Budejovice), centrum kulturalne i administracyjne Czech Południowych, zdobyły rozgłos jako ojczyzna piwa Budvar (Budweiser). Założone w roku 1265 jako miasto królewskie w miejscu, gdzie spotykają się rzeki Wełtawa i Malśe, przeżywały okres swej świetności w wieku XVI. lecz podupadły w czasie wojny trzydziestoletniej. Budziejowice łączyła z Linzem pierwsza w Euro­pie linia kolei żelaznej ciągniętej przez konie. Centrum miasta stanowi plac Przemyśla Otokara II (nam. Przemysla Otokara II), jeden z największych placów w Europie. Otoczony jest malowniczymi, renesansowymi i barokowymi kamienica­mi, nad którymi góruje 72 metrowa Czarna Wieża. Żmudną wspinaczkę na wieżę wynagradza piękny widok (czynna wt.-nd. 10.00-18.00; VI1-VIII codziennie 10.00-19.00).
Sąsiadujący z nią pierwotnie gotycki kościół Św. Mikołaja zyskał barokowy wygląd w latach W południowo-zachodnim narożniku placu Przemysła Otokara II znajduje się biuro Cedoku , w którym można wprawdzie wymienić pieniądze, lecz niczego więcej poza tym nie należy się spodziewać (czynne pn.-pt. 9.00-18.00, sb. 9.00-24.00; X do połowy V pn.-pt. 9.00-17.00, sb. 9.00-24.00). W CKM, ul. Karla IV 14 (Karola IV 14) można w VII i VIII zarezerwować miejsce w schronisku (czynne pn.-pt. 9.00-18.00). Pozostawiając Ćedok z tyłu, idź prosto Krajinską na Marianskć nam. za rzeką. W punkcie informacji turystycznej w czerwonej przyczepie po drugiej stronie ulicy załatwisz sprawy związane z noclegiem; (kiosk czynny codz. 8.30-15.30; 038/22951). Można tu też kupić mapy (25 kćs). W połowie drogi znajduje się CTS International Travel Service przy Krajinskej 1. Załatwiają tam miejsca w kwaterach prywatnych w całych południowych Czechach, a także w Czeskich Budziejowicach (jedynki 120-320 kćs; czynne pn.-pt. 9.00-17.00, sb. 9.00-15.00).


Bohemia, zajmująca' jedną trzecią obszaru Czech, leżąca na zachodzie kraju i mająca swe centrum w Pradze, jest ojczyzną Czechów. Wspólne dla Czechów słowiańskie pochodzenie nie ustrzegło ich jednak przed wzajemnymi zatargami. Setki zamków strzegły dawnych feudalnych przywilejów ich właścicieli. Stałym punktem podróży po Bohemii są źródła Karlovych Varów (nm.: Karlsbad). Na liście dziewiętnastowiecznych tutejszych gości znajdują się: Goethe, Schiller, Tołstoj, Gogol, Beethoven, Metternich. Nawet Marks próbował tu wody. Legendarne początki miejscowości sięgają czasów Karola IV. W czasie wyprawy myśliwskiej w roku 1347 odkrył on źródło, znane dziś Vridlo, do którego wpadł jego pies i poparzył się. Karol, miłośnik kuracji leczniczych we Włoszech, zbudował na tym miejscu łaźnie. Do miasta nadal przybywają ludzie, by leczyć swe dolegliwości, a także by cieszyć się atmosferą wiktoriańskiego luksusu i dostojności. Z każdego kurka płynie woda z innego źródła, zawierającego minerały o właściwościach leczniczych. Napojem z „trzynastego źródła" jest mocny likier Bechermka, sporządzany z ziół i wody z Karlovych Varów. Nieodłącznym atrybutem wszystkich tutejszych rytuałów sa okrągłe oplatky — wafle o średnicy 20 cm, które wyglądają jak podstawki pod piwo. Zarówno puste, jak i polane czekoladą, smakują bosko.


Na wzgórzach środkowych Czech otaczających Pragę stoi 14 zamków. Niektóre z nich pochodzą nawet z XIII wieku. O 45 minut podróży pociągiem z Pragi, znajduje się Karlśtejn, zamek warowny z murami obronnymi i wieżami, który zbudował Karol IV dla przechowywania swych insygniów koronacyjnych i świętych relikwii. W Kaplicy Świętego Krzyża, wyłożonej ponad dwoma tysiącami drogich kamieni, znajduje się 128 obrazów tablicowych średniowiecznego mistrza Teodoryka. Chętnych do zwiedzania dowiozą na miejsce pociągi odjeżdżające co godzinę ze stacji Praha Smichov (metro: Smichovske nadrażi; zamek czynny wt.-sb. 9.00-16.00. Opłata za wstęp z oprowadzaniem przez przewodnika władającego językiem obcym,. Kemping znajduje się na lewym brzegu rzeki Berounka.
renesansowy zamek ze wspaniałymi wnętrzami za­chowanymi od czasów arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, który w czasie pobytów tutaj ustrzelił ponad 300 000 zwierząt. Zbiory trofeów myśliwskich uzupełnia sala z jedną z najpiękniejszych kolekcji broni europejskiej z wieków XVI-XVIII.
O półtorej godziny jazdy autobusem na południowy wschód od Pragi znajduje się stare miasto górnicze Kutna Hora. Wkrótce po odnalezieniu tu w XIII wieku pokładów srebra została założona mennica królewska Vlaśsky dvur (Dwór włoski), gdzie wybijano srebrne grosze praskie. Nieciekawe muzeum numizmatyczne ma objaśnienia napisane wyłącznie po czesku. Wyszedłszy z dziedzińca w górę po schodach, znajdziesz wspaniałą gotycką kaplicę z freskami i przepięknie rzeź­bionymi drewnianymi tryptykami. Najbardziej przekonującym świadectwem nie­gdysiejszej świetności miasta jest fantastyczny kościół św. Barbary budowany po to, by rywalizował z katedrą św. Wita w Pradze. Autobusy odchodzą niemal co godzinę ze stacji metra: Zelivskeho, (peron 2) i ze stacji Praha-Florenc.
Wizyta w praskiej restauracji bynajmniej nie kończy się w szpitalu. Bardziej przebiegli kelnerzy potrafią nawet uzgadniać z tobą menu, a potem przynieść ci najdroższe dania. Unikaj godzin posiłków, gdyż wtedy są tłumy turystów, albo staraj się do nich odpowiednio dostosować. Na małą przekąskę albo szybki lunch możesz kupić w którymś z wielu punktów smaczny parek v rohliku (parówka z musztardą w małej bułce). Cena nie jest wysoka. Na wielu placach połowa ludzi je te parówki, a druga połowa stoi po nie w kolejce. Najlepsze cukrama (słodycze i ciasta) są na ul. Vodićkovej, dwie lub cztery przecznice od Vaclavskiego nam. Wiele bardziej odległych od centrum stacji metra w lecie przekształca się w prowizoryczne place targowe. Poszukaj targu warzywnego u zbiegu ulic Havelskiej i Melantrichowej na Starym Mieście. Zarówno w Czechach jak i na Słowacji lody (zmrzlina) należą wła­ściwie do podstawowych artykułów spożywczych. Kupić je można na każdym rogu.
Piynice Ve Skorepce, Skorepka . Stacja metra: Narodni tfida, potem w górę ulicą Na Perśtyne i skręć w drugą przecznicę w prawo. W wykładanym drewnem pubie serwują smaczne czeskie potrawy,  kłopotliwe w użyciu, wielkie, litrowe dzbany piwa.  Polecamy Malostransky port z tradycyjnymi knedlikami . Otwarte pn.-pt. 11.00-22.00, sb. 11.00-20.00.
Bar w hotelu Pałace, Pańska 12 róg Jindriśskiej. Bar z sałatkami wybawi z kłopotów wegeterianów i innych spragnionych zielonej, liściastej przekąski, nim dotrą do mniej mięsożernego kraju. Otwarte codz. 10.00-22.00.
Restauracja Peking, Legerova 64  na prawo po wyjściu ze stacji metra: I.P. Pavlowa. Godny uwagi kurczak w sosie miodowym z ryżem. Menu w języku angielskim (czynne codz. 11.30-15.00, 17.30-20.00 i 20.30-23.00).
Lahudkovy Bufet i Mlećny Bufet, Mostećka 21, po tej samej stronie rzeki, co Hradczany. Te dwie proletariackie kafeterie, gdzie podaje się kanapki i kremowe desery, są już gatunkiem na wymarciu. Ostatnie honory można im oddawać od pn. do pt. 9.00-20.30 i pn.-pt. 7.00-18.00, sb.-nd. 11.00-17.00.
David Restaurant, Trżiśte 21  w dzielnicy ambasad poniżej Hradczan. Jedząc w otoczeniu pełnym eleganckiej prostoty można podziwiać obrazy miejscowych artystów. Dania drogie, ale płaci się także za atmosferę. Trzeba rezerwować stolik wcześniej i odpowiednio się ubrać (czynne codz. 12.00-15.00, 18.00-23.00).
Restaurant Mecenaśe, Malostranske nam. 10. Tramwaj M22 z Narodni. Urok dawnych czasów w maleńkiej, niszy podobnej do groty. Ubierz się starannie, bo zawstydzi cię ubiór kelnera (czynne codz. 12.00-14.30 i 17.00-24.00).